Caribbean stud poker

Om deel te kunnen nemen aan Caribbean stud poker moet iedere speler eerst een ante doen ter waarde van het minimum van de tafel. Dan krijgt iedereen vijf gesloten kaarten. De croupier geeft zichzelf ook kaarten en de laatste kaart wordt open gedeeld. Afhankelijk van de open kaart van de croupier kan de speler zich op dit moment overgeven – en daarmee zijn ante verliezen – of zijn hand uitspelen. Als hij doorspeelt, doet hij een volgende inzet, die twee keer de waarde van zijn ante moet hebben.

Spel

Als alle spelers hun beslissing hebben genomen, gaat het spel verder. De croupier toont zijn kaarten. Dat kan de volgende resultaten hebben:
• De hand van de croupier moet minstens een aas en een heer bevatten om hem in het spel te houden. Anders moet de croupier folden en winnen de spelers hun ante en is hun tweede inzet gelijkspel. Hier stopt het spel.
• Als de croupier minstens een aas en een heer heeft, probeert hij een zo goed mogelijke pokerhand te maken met zijn vijf kaarten. Als jij een betere hand hebt dan de croupier, win je. De ante-inzet wordt in dezelfde waarde terugbetaald en de tweede inzet volgens de verhoudingen die bepaald worden door je hand (zie onder).
• Als de croupier een betere hand heeft dan jij, verlies Je de beide inzetten.

stud poker

Strategie

Bij Caribbean stud heeft het casino een marge van ongeveer 5%. Als je besluit of je een hand al of niet speelt, is het goed om enkel door te spelen als je minstens een aas en een heer hebt.

Een winnende hand levert de volgende winst op de tweede inzet op, afhankelijk van de kaarten. De uitbetaling kan variëren per casino.

Poker hand Uitbetaling Poker hand Uitbetaling
Royal flush 100 tegen 1 Straight 4 legen 1
Straight flush 50 tegen I Three of a kind 3 tegen 1
Four of a kind 20 tegen 1 Twee paar 2 tegen I
Full house 7 tegen 1 Eén paar of minder 1 tegen I
Flush 5 tegen 1

Progressieve uitbetaling

De spelers hebben de mogelijkheid om een bijkomende inzet te doen op hun hand. die hun eventueel een progressieve jackpot op kan leveren (zie tabel hieronder). De bijkomende inzet moet tegelijk met de ante gedaan worden – dus voordat de kaarten gedeeld worden. Als de croupier verliest. moet jij een progressieve jackpothand aankondigen voordat de kaarten verwijderd worden voor het volgende spel. Een hand lager dan een flush wint zelden en als twee of meer spelers dezelfde hand hebben, delen ze de uitbetaling. Als je naar de winstkansen kijkt voor de verschillende uitbetalingen, zie je meteen dat dit geen goede inzet is.

Normale uitbetaling voor progressieve jackpot

Poker hand Winst Uitbetaling
Royal flush 650.000 tegen 1 100% van de jackpot
Straight flush 65.000 tegen 1 10% van de jackpot
four of a kind 4000 tegen 1 100 fiches
full house 700 tegen 1 75 fiches
Flush 500 tegen 1 50 fiches

Voorbeeld van de hand van de croupier

Three card poker

De versie van poker met drie kaarten werd in 19951voor het eerst geïntroduceerd in de Britse casino’s. Daarna werd de oversteek gemaakt naar Amerika en nu wordt het over de hele wereld enthousiast gespeeld.
Het spel bestaat uit twee fasen, die elk als een spel op zich kunnen worden beschouwd. De eerste fase is ‘pair plus’ waarbij de speler in zet dat hij in zijn hand met drie kaarten een paar of hoger heeft. De tweede fase is de ‘ante play’, waarbij de speler inzet dat zijn hand met drie kaarten de hand van de croupier zal verslaan. I n de meeste casino’s kunnen de spelers kiezen of ze op beide fasen inzetten of maar op één van beide.

Spel

Voordat er kaarten gedeeld worden, moet elke speler beslissen of hij op beide delen van het spel inzet en vervolgens zijn pair plus en ante play inzetten doen. Zolang hij de limieten respecteert, kan hij voor beide fasen een andere inzet doen. De croupier deelt drie gedekte kaarter aan alle spelers en aan zichzelf. Als een speler op de ante play fase ingezet heeft, moet hij zij n kaarten bekijken en bepalen of hij foldt of speelt Als hij speelt, doet hij zijn play inzet, die even groot moet zijn als zijn ante.

Voordat er kaarten gedeeld worden, moet elke speler beslissen of hij op beide delen van het spel inzet en vervolgens zijn pair plus en ante play inzetten doen. Zolang hij de limieten respecteert, kan hij voor beide fasen een andere inzet doen. De croupier deelt drie gedekte kaarter aan alle spelers en aan zichzelf. Als een speler op de ante
play fase ingezet heeft, moet hij zij n kaarten bekijken en bepalen of hij foldt of speelt Als hij speelt, doet hij zijn play inzet, die even
groot moet zijn als zijn ante.

Als alle spelers hun beslissingen hebben genomen, gaat het spel verder en toont de croupier zijn kaarten:
• De croupier moet minstens een vrouw hebben om door te mogen spelen, Anders moet hij folden en winnen alle spelers op hun ante – die 1 tegen 1 uitbetaald wordt – en hebben ze gelijkspel voor hun play inzet.
• Als de croupier minstens een vrouw heeft, speelt hij tegen iedere speler. Als je een betere hand hebt dan de croupier, win je beide inzetten – met een uitbetaling van 1 tegen 1.
• Als de croupier een betere hand heeft dan Jij, verlies je beide inzetten.
• Er wordt een bonus uitbetaald aan alle spelers die een straat hebben (1 tegen 1), een three of a kind (4 tegen 1) of een straight flush (5 tegen 1). Deze ‘ante bonus’ wordt altijd uitbetaald, of de speler ru wint of verliest van de croupier.

Pair plus

Als de ante play fase van het spel afgelopen is, betaalt de croupier de spe ers die een pair plus inzet gedaan hebben uit. (Let op: de rangorde wijkt af van het traditionele poker omdat sommige handen moeilijker te krijgen zijn dan andere – three of a kind is moeilijker te krijgen dan een straat of een flush bijvoorbeeld, en een straat is moeilijker te krijgen dan een flush)
• Straight flush: 40 tegen 1
• Three of a kind: 30 tegen 1
• Straat. 6 tegen 1
• Flush: 4 tegen 1
• Paar: 1 tegen 1

Voorbeeld van een hand

Hieronder vind je een klassiek voorbeeld van een hand waarbij de speler een pair plus inzet van 1 fiche gedaan heeft, een ante van 2 fiches en een play van 2 fiches. Hij heeft een straat en de
croupier heeft een flush met een vrouw.
• De rand van oe speler verslaat Die van de croupier en de speler wordt 1 tegen I uitbetaald op zijn ante en play inzetten (4 fiches)
• De hand van de speler komt in aanmerking voor de ante bonus, die voor een straat 1 tegen 1 uitbetaald wordt (2 fiches).
• De speler Win I ook zijn pair plus Inzet, die 6 tegen 1 uitbetaald wordt voor een straat (6 fiches).
• De speler heeft 5 fiches ingezet en heeft er 12 gewonnen.

Strategie

Als je de basisstrategie volgt, is de marge voor het casino 3,5%. Dat betekent dat je foldt bij elke hand die niet minstens een vrouw bevat.

Speelzaal legenden

Het hazardspel en zij die zich ermee bezighielden, zijn altijd omgeven geweest met een waas van geheimzinnigheid, van romantiek, ja zelfs van een zekere griezeligheid, hetgeen een gerede aanleiding is geweest tot legendevorming. Hoe zou het ook anders kunnen? Alle elementen daartoe zijn immers aanwezig. Reeds het feit dat er van oudsher lieden waren die er een uitvinding van Satan in zagen en er zich dus tegen verzetten, gaf het spel een aureool van zonde en dus van opwindende geheimzinnigheid. Bovendien was daar dan die unieke mogelijkheid om – met een beetje geluk – in één slag rijk te worden. Dit deed de rest. Niets fascineert de mens meer dan het Gouden Kalf. Zegt niet in Goethes Faust de (dan nog) kuise Margarethe: “Nach Golde drängt, am Golde hängt doch alles .” Men mag nog zo beweren dat hel bij de echte gokkers om de sensatie en de opwinding van het spel gaat en niet om de knikkers, dit neemt niet weg dat er zonder die knikkers geen sensatie zou zijn en dat de opwinding het regelrechte gevolg is van de kans op winst of … verlies. Let wel: winst zonder inspanning, winst uit het niet; daarop berust de toverkracht van het kansspel, daaruit spruit de belangstelling voort voor hen die er hun fortuin aan te danken hebben en waaromheen zich de legenden weven.

Deze legenden zullen er ongetwijfeld altijd zijn geweest zolang het spel bestaat, dus sedert de grijze oudheid.
Bekend zijn de spelersreputaties van de Borgia’s en van Mazarin, die er zijn immense rijkdom aan dankte. Maar zolang het spel bedreven werd in privé-vertrekken – of dat nu soldaten tenten waren of de salons van de aristocratie – bleven de sappige verhalen erover het bezit van een beperkte kring. Eerst met de opkomst van het echte casinowezen werden ze gemeengoed, dat wil dus zeggen op het einde van de achttiende en gedurende de negentiende en twintigste eeuw.

De verhalen betroffen zowel de spelers als de bankhouders, hetgeen geen wonder is, want ook de bank doet immers niets anders dan spelen, zij het op een meer solide basis. Namen als die van de gebroeders Blanc (de tovenaars van Homburg en Monte Carlo) en van Bénazet (de animator van Baden-Baden) zijn even bekend als die van de gelukkige winnaars aan de speeltafel.

Wanneer men zich in deze materie verdiept, dan constateert men dat telkens dezelfde namen van fabelachtige spelers opduiken, al variëren de verhalen over hun successen sterk. Ook valt het op dat men veel meer gewaar wordt over winnaars dan over verliezers. Misschien is dit het gevolg van de omstandigheid dat het sprookje over geluk en rijkdom aangenamer in het gehoor ligt dan dat over de armoede, ofwel dat de mens in zijn niet altijd vrolijk bestaan meer behoefte heeft aan iets opwekkends dan aan treurigheid.
Het feit dat in de literatuur steeds dezelfde namen van winnaars opduiken, moet tot de conclusie leiden dat fabelachtige speel winsten uiterst zeldzaam zijn. Ook dit is niet verwonderlijk: wie regelmatig casino’s bezoekt, raakt ervan overtuigd dat 95% van de spelers het kalmpjes aan doet en dat uitschieters uiterst dun gezaaid zijn.

speelzaal legenden

Al zijn er enkele voorbeelden van befaamde spelers uit de twintigste eeuw (waarop we nog terugkomen), toch vindt men de meeste legendarische geluksvogels in de tijd van de romantiek, dus in het laatste deel van de achttiende en de eerste helft van de negentiende eeuw. In de achttiende eeuw, met haar hang naar mystiek en galante avonturen, zijn de hoofdpersonen in de spelerslegenden meestal uit hoofde van andere hoedanigheden in de publiciteit geraakt. Zij bedreven het spel slechts als onderdeel of attribuut van andere praktijken, zoals Giacomo Girolamo Casanova de Sein galt (beter bekend als Casanova), de kampioen-minnaar, Cagliostro, beroemd door zijn rol in de zaak van het halssnoer van Marie Antoinette, of George Bryan “Beau ” Brummel, die in de eerste helft van de vorige eeuw Londen zowel door zijn extravagantie op modegebied als door zijn speelwoede op stelten zette.

De echte grote speelsterren traden pas later in de negentiende eeuw voor het voetlicht. Enkelen van hen zijn het waard in het kort te worden gememoreerd.

De opvallendste was ongetwijfeld Thomas Garcia, die omstreeks 1830, toen hij vertegenwoordiger was van een kurkenfabriek te Barcelona, in Parijs zijn speldebuut maakte. Al spoedig echter werd zijn werkterrein in het Palais Royal en omstreken door de “Burgerkoning” Louis Philippe voor gesloten verklaard (1838). Garcia volgde de roulette en de trente-et-quarante naar Duitsland. Met zijn geliefde en een bloedverwant als begeleiders (hij verscheen nooit alleen in de speelzalen) toog hij naar Homburg. Daar legde hij er zich op toe met ondersteuning van zijn gezelschap steeds driemaal het maximum in te zetten, wonderlijker wijze altijd op enkelvoudige kansen, nooit op nummers. Hij speelde op deze manier met voor die tijd zeer hoge bedragen. Zo verloor hij op één dag 329.000 frank, waarvan hij de volgende dag in één uur lijd 240.000 terugwon.
Garcia onderscheidde zich voornamelijk door de kalmte en de onverstoorbaarheid waarmee hij onder alle omstandigheden doorspeelde. Portretten uit die tijd tonen hem met een sikje à la Napoleon In, in een onberispelijke rok, de borst getooid met enkele kennelijk nagemaakte grootkruisen, door welk uiterlijk hij, te zamen met zijn gevolg, in de speelzalen veel opzien baarde. Hij maakte het de bank behoorlijk lastig, want directeur Blanc was herhaaldelijk genoodzaakt geld uit Parijs naar Homburg te sturen. Wanneer Blanc hierover meningsverschillen kreeg met zijn aandeelhouders, wist hij hen te overreden met het modern aandoende argument dat de publiciteit die bijvoorbeeld een blad als Le Figaro aan Garcia wijdde, voor Homburg een uitstekende reclame betekende.

Inzetrondes poker

Er kan een aantal inzetrondes zijn, afhankelijk van hel verloop van de inzetten. De inzetronde is pas voorbij als alle spelers hetzelfde aantal fiches ingezet hebben. Bekijk bijvoorbeeld het volgende scenario.

Inzetrondes Ronde 1

Ronde 1

– Speler 1 zet 1 fiche in.
– Speler 2 foldt.
– Speler 3 callt en raist één, en zet 2 fiches in.
– Speler 4 callt, en zet 2 fiches in.
– Speler 5 callt, en zet 2 fiches in.
– Speler 6 callt en raist, en zet 4 fiches in.

Na de eerste inzetronde is speler 2 al uit het spel. Er begint een andere inzetronde bij speler 1.

Inzetrondes Ronde 2

Ronde 2

– Speler 1 callt. Er is tot nu toe een inzet van 4 fiches en speler 1 heeft nog maar 1 fiche ingezet, dus hij moet nog 3 fiches inzetten om in het spel te blijven.
– Speler 3 callt en raist 2, en zei 4 bijkomende fiches in.
– Speler 4 foldt.
– Speler 5 callt en zet 4 bijkomende fiches in.
– Speler 6 foldt.

Nu vallen er nog twee spelers uit het spel. Dan begint de derde inzetronde.

Inzetrondes Ronde 3

Ronde 3

– Speler 1 foldt.
– Speler 3 checkt.
– Speler 5 checkt.

Showdown

De spelers die overblijven hebben hetzelfde aantal fiches ingezet. Er zitten 22 fiches in de pot en het is nu tijd voor de show down.

Inzetlimieten

In een casino heeft iedere tafel een minimum- en een maximuminzet en je moet een tafel kiezen die bij je budget past. Zorg dat je de regels voor het inzetten en raisen goed begrepen hebt, want die zijn niet altijd hetzelfde en de gevolgen kunnen verstrekkend zijn. Hieronder bespreken we een aantal bekende mogelijkheden en laten we zien hoe de inzetten op kunnen lopen als het spel eenmaal begonnen is.

Limiet van 1 fiche

Alle inzetten en raisen kunnen beperkt worden tot een aantal fiches. Zelfs als de limiet 1 fiche is, kunnen de inzetten snel oplopen als er een aantal spelers in begint te zetten. Aan het einde van deze inzetronde zitten er 51 fiches in de pot.

De raise inzetten

Bij deze mogelijkheid heeft de speler de kans om te raisen met het maximum aantal fiches dat tot nu toe door een speler ingezet is. Als speler 1 bijvoorbeeld 1 fiche inzet, is de limiet voor een raise 1 fiche. De eerstvolgende speler die raist moet 2 fiches inzetten (1 om te callen en 1 om te raisen). Nu is de limiet 2 fiches (de hoogste inzet tot nu toe) en de limiet stijgt naarmate de inzetten stijgen. De spelers hoeven niet noodzakelijk tot de limiet in te zetten, maar als ze dat wel doen, stijgen de inzetten bijzonder snel (zie tabel, iedere speler foldt, callt of raist het maximum).

Toenemende inzetten

In sommige spelen wordt de inzetlimiet bij iedere nieuwe inzetronde verhoogd. De eerste inzet is bijvoorbeeld 1 fiche met een verhoging in de eerste ronde van 2 fiches: in de tweede ronde 5 fiches; en in de derde ronde 10 fiches.

Inzetten aan tafel

Voordat het spel start, koopt iedere speler een van tevoren afgesproken aantal fiches van het casino. Als de speler meer fiches wil, moet hij iedere keer even veel fiches bijkopen – bijvoorbeeld 100. Hij kan geen fiches bijkopen tijdens het spel en als hij zonder zit, moet hij wachten tot het spel afgelopen is. Hij mag alleen minder fiches kopen als hij zich niet meer kan veroorloven. Als hij die fiches dan verliest. moet hij het spel verlaten. Een speler die tijdens het spel zonder fiches zit, moet een ‘tap out’ doen.

In sommige casino’s hebben alle spelers in het begin evenveel fiches en wordt er doorgespeeld tot er nog maar 1 speler overblijft – die dan alles wint. In dat geval kan niemand fiches bijkopen.

Tapping out

Tapping out is een gebruik bij poker dat ervoor moet zorgen dat kleinere spelers niet door de grote gokkers uit het spel gespeeld worden. Als een speler tijdens het spel zonder fiches komt te zitten – hij heeft bijvoorbeeld 6 fiches en hij heeft er 8 nodig om te callen – kan hij callen voor 6 fiches, zijn fiches in de pot leggen en een tapping out doen. Alle bijkomende inzetten die al door de andere spelers betaald zijn, worden in een aparte pot gedaan, waarmee dan verder gespeeld wordt tot het spel uit is. De speler die zonder fiches zat blijft in het spel, maar zet niet meer in. Bij de show down doen alle overblijvende spelers mee – met inbegrip van de speler zonder fiches. De aparte pot is alleen voor de spelers die verder zijn blijven inzetten. Maar een speler die foldt in de aparte pot, kan net meedoen voor de hoofd pot. Hieronder zie je een voorbeeld van een inzetronde waarin een speler zonder fiches komt te zitten. Kijk op onlinebingospecialist.nl/bingocams/ voor informatie over online bingo.

Tapping out Ronde 1

Ronde 1

– Speler 1 checkt.
– De inzetten beginnen bij speler 2 en gaan op het einde van de ronde tot 4 fiches.
– De deler foldt.

Tapping out Ronde 2

Ronde 2

– Het spel gaat verder met speler 1, die callt.
– Spelers 2, 3 en 5 zetten verder in; speler 4 foldt.
– Er zitten nu 12 fiches in de pot.

Tapping out Ronde 3

Ronde 3

– Speler 1 heeft nog maar 6 fiches over, maar wil in het spel blijven. Hij “taps out” met een totaal van 10 fiches, 2 minder dan hij zou moeten callen.
– Speler 2 en 3 hebben voldoende fiches om hun inzet in de hoofd pot tot 10 te brengen en ze doen 2 fiches in de aparte pot.
– Speler 5 neemt 2 fiches van zijn inzet voor de hoofd pot (om zijn inzet gelijk te maken aan die van de anderen) en doet ze in de aparte pot.

Tapping out Ronde 4

Ronde 4

– Vanaf dit moment gaan alle inzetten naar de aparte pot. Speler 1 zit nog in het spel, maar let met meer in, dus het spel gaat verder met speler 2. Die raist 2 fiches. Speler 3 foldt en speler 5 callt en doet 2 fiches in de aparte pot.

Tapping out De showdown

De show down

– Er zijn nog 3 spelers in het spel – 1, 2 en 5. Uit de show down blijkt dat speler 1 de sterkste hand heeft met een full house, dus hij wint de hoofd pot (42 fiches). Speler 2 zijn flush is dan de sterkste hand en hij krijgt de aparte pot (10 fiches).

Show down

Als alle inzetrondes voorbij zijn, tonen de spelers die nog in het spel zitten hun kaarten, beginnend met de laatste speler die een raise gedaan heeft. Hij kondigt ook aan welke hand hij heeft, bijvoorbeeld ‘royal flush‘. De speler met de hoogste pokerhand wint de pot. Als een speler per ongeluk een verkeerde aankondiging doet – hij zegt bijvoorbeeld ‘Three of a kind’ terwijl hij eigenlijk een full house heeft – is hij niet gebonden aan zijn aankondiging: het spel wordt alleen door de kaarten bepaald.

Als twee of meer spelers gelijk spelen, delen ze de pot. Overblijvende fiches die niet verdeeld kunnen worden, gaan naar de laatste speler die de inzet verhoogd heeft. Als er nog maar één speler over is na de laatste inzetronde, is er geen show down nodig. Deze speler wint de pot en hoeft zijn hand niet te laten zien.

Als er maar één speler overblijft in het spel – dus hij zette in en er was niemand die called – is er helemaal geer show down nodig. Deze speler krijgt gewoon de pot zonder dat hij zijn kaarten moet laten zien. Een speler mag nooit de pot nemen voordat alle andere spelers het ermee eens zijn dat hij gewonnen heeft.

Poker etiquette

Bij poker kunnen grote sommen geld snel van hand wisselen, waardoor de emoties vaak hoog oplopen en er soms hevige ruzies ontstaan. Om het spel te standaardiseren en onnodige ruzies te vermijden, is er een aantal regels om in acht te nemen:

– Het spel moet te allen tijde boven de tafel zichtbaar zijn.
– De croupier mag niet bekritiseerd worden.
– Elke speler is verantwoordelijk voor zijn eigen kaarten en moet ze voortdurend in het oog houden. Hij mag de kaarten en fiches van andere spelers niet aanraken.
– Geen enkele speler mag een stapeltje fiches in zijn zak houden – ze moeten altijd op tafel liggen.
– Kaarten die niet gezien mogen worden, moeten gedekt blijven. Als een speler foldt, moet hij ervoor zorgen dat zijn kaarten altijd omgekeerd naar de croupier gericht zijn.
– Bij de meeste vormen van poker mag een speler alleen zijn eigen kaarten laten zien tijdens de show down.
– In een casino laten de verliezers zelden hun hand zien en ervaren spelers zullen dat ook niet vragen, hoewel ze eigenlijk het recht hebben om alle kaarten te zien na een show down.
– Een speler mag nooit over zijn hand praten, ook niet als hij foldt en zelfs als het spel voorbij is, mag een hand niet besproken worden.
– Het wordt beschouwd als onaanvaardbaar gedrag als je tijdens de inzetronde te lang over een beslissing nadenkt – sommige casino’s stellen zelfs tijdslimieten in.
– Een speler moet altijd duidelijk aangeven of hij inzet, foldt, callt of raist, evenals het aantal fiches dat hij in de pot steekt.
– Als je fiches in de pot steekt, mag je je fiches niet vermengen met die van de andere spelers. Je moet ook alle fiches tegelijk inzetten, zonder terug te gaan naar je voorraad voor bijkomende fiches – het moet altijd duidelijk zijn hoeveel fiches je al ingezet hebt en hoeveel je er op dat moment toevoegt.
– Als een speler inzet of callt, maar geen fiches in de pot doet, is zijn inzet ongeldig.
– Als een speler inzet of callt, maar onvoldoende fiches in de pot legt, moet hij op verzoek de nodige fiches toevoegen.
– Een speler die per vergissing te veel fiches in de pot legt, kan de vergissing alleen rechtzetten voordat een andere speler de fout opmerkt. Als iemand anders de fout eerst opmerkt, worden de fiches verbeurd verklaard.
– Spelers mogen geen kaarten weggooien of bewegingen maken die daarop kunnen wijzen, als ze niet aan de beurt zijn.
– Een speler moet alle spelers aan tafel op dezelfde manier behandelen. Hij mag niet voorzichtiger inzetten tegen een vriend dan tegenover iemand anders.

Voor je beurt inzetten

Voor je beurt inzetten bij poker kan het spel beïnvloeden en wordt niet geapprecieerd. Als het toch gebeurt, wordt deze call voorlopig ‘bevroren’ en gaat het spel verder alsof er niets gebeurd is. Als deze speler uiteindelijk aan de beurt is, heeft hij de volgende mogelijkheden:

– Als hij ingezet heeft en er was in deze inzetronde geen eerdere inzet, telt zijn inzet.
– Als er ondertussen wel een inzet geweest is, wordt aangenomen dat zijn inzet een call was. Als hij onvoldoende fiches Ingezet heeft voor de call, moet hij extra fiches inzetten. Als hij geen extra fiches in wil zetten, moet hij folden en zijn verkeerde inzet afstaan aan de pot. Als hij te veel fiches ingezet had, kan hij die niet terugvragen, en hij kan niet raisen.
– Als eer speler voor zijn beurt foldt, moet hij de nodige fiches inzetten om een raise van een speler die nog niet ingezet had te kunnen callen. Zijn fold blijft gelden er hij heeft geen recht op de pot.

Inzetten op een zekerheid

Sommige pokerscholen vinden het van slechte smaak getuigen als een speler met een onverslaanbare hand blijft inzetten. Sommigen vinden het oneerlijk om geld af te troggelen van medespelers door op een zekerheid in te zetten. Maar als je anderzijds een schitterende hand niet kunt uitbuiten om zo veel mogelijk geld te verdienen, waar draait poker dan om? Niemand is verplicht om tegen jou in te zetten.